وزن نهایی دانه یکی از اجزای عملکرد دانه در گندم است که به سرعت و طول دوره ی پر شدن آن وابسته است. درک فرآیند پر شدن دانه ممکن است در برنامه های اصلاحی گندم برای افزایش عملکرد دانه و تولید ارقام مورد نظر سودمند باشد. به همین منظور جهت بررسی اثرات تراکم بذر بر روند رشد دانه ارقام گندم، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با استفاده از سه رقم گندم دیم (کوهدشت، چمران و زاگرس) و پنج تراکم بذر (100، 200، 300، 400 و 500 دانه در متر مربع) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی خرم آباد اجراء گردید. برای برآورد مؤلفه های رشد دانه، پس از گرده افشانی طی هشت مرحله نمونه برداری با فواصل زمانی پنج روزه، وزن خشک تک دانه اندازه گیری گردید. نتایج نشان داد که عملکرد دانه با عملکرد بیولوژیک، عملکرد کاه و تعداد سنبله در متر مربع همبستگی مثبت و بسیار معنی دار، و با وزن هزار دانه و وزن هکتولیتر همبستگی منفی اما بسیار معنی دار و با تعداد دانه در سنبله، سرعت و مدت پر شدن دانه همبستگی منفی و غیر معنی دار داشت. روند تغییرات وزن خشک تک دانه هر سه رقم نشان داد که بیشترین وزن خشک تک دانه مربوط به رقم کوهدشت با تراکم 300 دانه در متر مربع و کمترین وزن خشک تک دانه مربوط به همین رقم با تراکم 200 دانه در متر مربع بود.

به منظور بررسی و تعیین مهمترین خصوصیات فیزیولویک موثر بر عملکرد دانه محصول جو، آزمایشی در سال 79-1377 در مزرعه تحقیقاتی کبوترآباد اصفهان انجام شد. آزمایش با شرکت 7 ژنوتیپ جو و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی و سه تکرار در 2 فصل زراعی انجام گردید. نتایج نشان داد که بین ژنوتیپ های مورد مطالعه از نظر عملکرد دانه اختلاف معنی داری وجود دارد. ژنوتیپ شماره 6 (Torsh/9cr. 279-07//Bgs S) با 7323 کیلوگرم در هکتار و ژنوتیپ شماره 7 (Chat//Roho/Alger-Ceres) با 5442کیلوگرم در هکتار به ترتیب بیشترین و کمترین عملکرد را تولید نموده اند. تجمع ماده خشک در ژنوتیپ های جو تا حدود 750 درجه روز رشد پس از کاشت بطئی بود و پس از آن حدود 1700 درجه روز رشد به سرعت افزایش یافت و از آن به بعد رو به کاهش نهاد. ریزش برگها در ژنوتیپ 7 زودتر از سایر ژنوتیپ ها آغاز شده و با سرعت زیادی ادامه یافت. حداکثر شاخص سطح برگ در بین ژنوتیپ ها بین 3.5 تا 6 متغیر بود و ژنوتیپ شماره 6 حداکثر 6.2 مترمربع برگ در یک مترمربع زمین تولید نمود. میانگین طول دوره از کاشت تا مرحله گرده افشانی و ظهور سنبله ها 1400 درجه روز رشد در جو والفجر و 1100 درجه روز رشد برای سایر ژنوتیپ ها بود. سرعت رشد نسبی (RGR) ژنوتیپ ها با گذشت زمان سیر نزولی داشت و جو والفجر نسبت به سایر ژنوتیپ ها از سرعت رشد نسبی کمتری در ابتدای فصل برخوردار بود. کمترین سرعت رشد محصول (CGR) در زمان ظهور سنبله ها را ژنوتیپ شماره 7 و حداکثر CGR را ژنوتیپ شماره 6 به ترتیب با 15.6 و 23.4 گرم بر مترمربع بر 10 واحد گرمایی تولید نمود. در نتیجه ژنوتیپ شماره 6 که بالاترین عملکرد را تولید نموده است از شاخص سطح برگ و سرعت رشد محصول بیشتری نیز برخوردار بوده است و دوام CGR از گرده افشانی تا رسیدگی نیز طولانی تر بوده است.

توزیع اندازه دانه حین رشد دانه در فولادهای زنگ نزن آستنیتی به سه روش مقطع زنی متوالی، شبیه سازی سه بعدی مونت کارلو و مدل ابراز-لوک بررسی شد. نتایج نشان دادند که توزیع حجمی دانه ها در تعداد کم دانه بر توزیع نرمال لگاریتمی منطبق است، در حالی که برای تعداد زیاد دانه بر توزیع گاما منطبق می باشد. رشد غیر عادی دانه در فولاد 304H حین تاب کاری رخ داد، و این می تواست ناشی از حضور رسوب کاربید کرم بر روی مرز دانه ها درون ساختار اولیه باشد. جدایش حاصل از انحلال این کاربیدها، تحرک مرز دانه را کاهش داد. در این فولاد با تخمین غلظت کرم در مرز دانه، رابطه ای زمانی برای تحرک مرز دانه به دست آمد. روشی هم برای یافتن درصد خطای تعیین اندازه دانه در سطح مقطع متالوگرافی ارائه شد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین عملکرد کودکان در مهارت های هماهنگی حرکتی با توانایی آن ها در همدلی شناختی و عاطفی صورت گرفت. شرکت کنندگان را 45 نفر از دانش آموزان 7 تا 9 ساله مدارس ابتدایی شهر تهران تشکیل دادند. مهارت های هماهنگی حرکتی با استفاده از مجموعه آزمون ارزیابی حرکت کودکان، ویرایش دوم و در سه حیطه چالاکی دست ها، هدف گیری و دریافت و نیز مهارت های تعادلی اندازه گیری شدند. همچنین از مقیاس همدلی گریفیت برای ارزیابی توانایی همدلی آزمودنی ها استفاده شد. نتایج رگرسیون تک متغیره و چندگانه نشان داد که چالاکی دست ها و تعادل به ترتیب با همدلی عاطفی و شناختی رابطه مستقیم و معنادار دارند و به ترتیب 7 و 11 درصد از واریانس آن ها را تبیین می نمایند. به علاوه، بدون کنترل متغیرهای دیگر، بین مهارت چالاکی دست ها و نمره کل همدلی رابطه مستقیم و معناداری مشاهده شد. ارزیابی و توجه به مهارت های هماهنگی حرکتی به ویژه مهارت های حرکتی ظریف در سنین کودکی برای پیشگیری از بروز اختلال در رشد مهارت های اجتماعی نظیر همدلی ضروری به نظر می رسند.

در این آزمایش دانه های ازگیل ژاپنی در یک آزمایش فاکتوریل با طرح کاملا تصادفی در حضور و بدون حضور جبرلین و تحت زمانهای مختلف (0،2 ، 4، 6 هفته) سرمادهی کاشته شدند و سرعت جوانه زنی و رشد بعدی دانه رست آنها مورد مقایسه قرار گرفت. پس از 3، 4، 5 و 6 هفته بعد از کاشت، در همه تیمارهای سرما دیده با زمانهای مختلف (2،4، 6 هفته) به طور معنی داری جوانه زنی بیشتر از دانه های سرما ندیده و یا تیمار شده با جبرلین به تنهایی بود. تیمارهای GA3 و سرمادهی مرطوب به تنهایی یا توام به طور معنی داری خصوصیات گیاهچه از جمله طول گیاهچه، قطر ساقه، سطح برگ، وزن خشک ریشه، وزن خشک کل و محتوای کلروفیل کل برگ را در مقایسه با شاهد بهبود بخشید. افزایش دوره سرمادهی مرطوب فراتر از 4 هفته هیچ اثر معنی داری روی مشخصات دانه رست نداشت. تیمار 4 هفته سرمادهی، سطح برگ، وزن خشک ریشه، وزن خشک کل گیاهچه را به طور معنی داری بیش از تیمار 2 هفته سرمادهی تحریک کرد. اما در مقابل طول گیاهچه و محتوای کلروفیل را کاهش داد . تاثیر GA3 بر تقویت بنیه استقرار گیاهچه و رشد بعدی آن به مراتب کمتر از پریودهای سرمادهی مرطوب بود. در کل تیمار سرما دهی مرطوب برای 2 یا 4 هفته و پس از آن فرو بردن دانه ها در محلول 500 ppm جبرلین بهترین تیمار برای تحریک جوانه زنی دانه های ازگیل ژاپنی و همچنین بهبود خصوصیات دانه رستهای این گیاه پس از جوانه زنی می باشد.

در این تحقیق اثر آلومینیوم بر رفتار رشد دانه برنج 30-70 حاوی ناخالصی آهن مطالعه شده است. نتایج نشان می دهند رفتار رشد دانه در دماهای مختلف متفاوت است، به طوری که در دماهای کم به صورت غیرنرمال بوده ولی با افزایش دما نرمال می شود. همچنین محدوده دمایی این تغییر رفتار با تغییر مقدار آلومینیوم تغییر می کند، به طوری که با افزایش مقدار آلومینیوم این دما افزایش می یابد. وقوع رشد دانه غیرنرمال و تحول آن به رشد دانه نرمال در دماهای بالاتر می تواند به اثر ممانعت ناخالصی روی حرکت مرز دانه ها نسبت داده شود.

با توسعه علوم رایانه ای، روش های عددی در شبیه سازی فرایندهای آزمایشگاهی و صنعتی مورد توجه قرار گرفته است. به عنوان مثال می توان به استفاده از روش های شبیه سازی در پیش بینی و بررسی ریز ساختار مواد مختلف اشاره کرد. با توجه به تاثیر ریز ساختارها بر خواص مکانیکی و فیزیکی مواد، پیش بینی آنها از اهمیت به سزایی برخوردار است. روش مونت کارلو که به عنوان یک روش فیزیکی - آماری محسوب می شود، در زمره روش هایی است که در دهه های اخیر به صورت موفقیت آمیزی در شبیه سازی ریز ساختار مورد استفاده قرار گرفته است. در تحقیق حاضر از این روش به منظور بررسی رشد دانه نرمال استفاده شده است، به این ترتیب که از طریق کدنویسی رایانه ای ساختار ماده به صورت شبکه مثلثی 150×150 دو بعدی تصویر شده و طبق الگوریتم مونت کارلو تغییرات ریز ساختار بر حسب زمان به دست آمده است. نتایج نشان می دهد که توان رشد دانه به دست آمده از این روش مطابقت قابل قبولی با توان رشد دانه حاصل از مدل های تجربی برای فلزات دارد. همچنین با بررسی ریز ساختار آلومینیم در دمای مشخص و استفاده از رابطه سهمی گون رشد دانه، تغییر مقدار Q به عنوان تعداد جهت گیری کریستالی شبکه ی مدل مذکور، مورد مطالعه قرار گرفته است.